Kill the paywall

Koetjes en kalfjes

Moderator: Moderators

Gebruikersavatar
BTID
Jeugdspeler
Jeugdspeler
Berichten: 129
Lid geworden op: 15 jul 2019, 14:20

Re: Kill the paywall

Bericht door BTID »

Diagne verdeelt Brugse spelersgroep: dit gebeurde in de kleedkamer na noodlottige penalty

https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf201911 ... DoJSdSdAdY

Edit: al gevonden in Mbaye Diagne topic

Yann
Basisspeler
Basisspeler
Berichten: 1471
Lid geworden op: 20 jan 2016, 12:57

Re: Kill the paywall

Bericht door Yann »


El Barto
Basisspeler
Basisspeler
Berichten: 1077
Lid geworden op: 20 jan 2016, 13:16

Re: Kill the paywall

Bericht door El Barto »

Yann schreef:
08 nov 2019, 13:52
https://m.hln.be/de-krant/-vergeten-beg ... ~a20458d8/

Kan iemand dit posten?

Gebruikersavatar
Linkert
Sterkhouder
Sterkhouder
Berichten: 3566
Lid geworden op: 20 jan 2016, 12:29

Re: Kill the paywall

Bericht door Linkert »

El Barto schreef:
08 nov 2019, 15:20
Yann schreef:
08 nov 2019, 13:52
https://m.hln.be/de-krant/-vergeten-beg ... ~a20458d8/

Kan iemand dit posten?
Zou het mogelijk zijn de foto's ook even te plaatsen? :oops:

cis19
Publiekslieveling
Publiekslieveling
Berichten: 6527
Lid geworden op: 29 jun 2017, 14:47

Re: Kill the paywall

Bericht door cis19 »

Linkert schreef:
08 nov 2019, 16:07
El Barto schreef:
08 nov 2019, 15:20
Yann schreef:
08 nov 2019, 13:52
https://m.hln.be/de-krant/-vergeten-beg ... ~a20458d8/

Kan iemand dit posten?
Zou het mogelijk zijn de foto's ook even te plaatsen? :oops:
valt niet veel te plaatsen is zoals het beschreven is een weide met enkele koeien en een stenen fundament. Maar zegt wel veel over hoe wij belgen onze oorlogsslachtoffers herdenken, op veel vlaamse kerkhoven heb je nog de vuurkruisers die in een aparte sectie liggen, 2 bemerkingen hierbij meestal zijn deze in slechte toestand, kan men daar nu echt geen middelen voor vrijmaken (enkele miljoenen voor de herdenking van ww1 kon wel maar dat was dan voor het toerisme) en ten tweede zou een woordje uitleg over wat vuurkruisers waren op zijn plaats zijn, een simpel bordje zou al volstaan.

El Barto
Basisspeler
Basisspeler
Berichten: 1077
Lid geworden op: 20 jan 2016, 13:16

Re: Kill the paywall

Bericht door El Barto »

Linkert schreef:
08 nov 2019, 16:07
El Barto schreef:
08 nov 2019, 15:20
Yann schreef:
08 nov 2019, 13:52
https://m.hln.be/de-krant/-vergeten-beg ... ~a20458d8/

Kan iemand dit posten?
Zou het mogelijk zijn de foto's ook even te plaatsen? :oops:
U vraagt, wij draaien

Een hoopje puin waarop ooit de sokkel met kruis van het kerkhof (foto onder) stond. Meer is er niet over van de begraafplaats, waar nu enkel koeien grazen.
Afbeelding

Afbeelding

De eigenaar van de wei gaat naar verluidt zelfs zo ver dat hij bloemstukken die Vlaamse nabestaanden er leggen, meteen weggooit. "C'est compliqué", aldus de burgemeester
Afbeelding

"Beeld van de begrafenisstoet van Yvonne Mesdom uit Ieper in 1915"
Afbeelding

Gebruikersavatar
Linkert
Sterkhouder
Sterkhouder
Berichten: 3566
Lid geworden op: 20 jan 2016, 12:29

Re: Kill the paywall

Bericht door Linkert »

Bedankt!

Gebruikersavatar
icecoldkillahh
Kapitein
Kapitein
Berichten: 15528
Lid geworden op: 25 jan 2016, 09:32

Re: Kill the paywall

Bericht door icecoldkillahh »


Gebruikersavatar
Freethielsupporter
W-Beveren
Berichten: 12774
Lid geworden op: 27 mei 2016, 17:48

Re: Kill the paywall

Bericht door Freethielsupporter »

Drie ervaringsdeskundigen gingen opnieuw aan de slag: hoe deden ze dat?
Zo doen zij het anders na de burn-out: “Een half uur pauze kan veel verschil maken”

Lang genoeg bekomen, maar ook zo snel als het kan en als het lukt weer aan de slag. Dat is volgens experts de beste manier om succesvol te re-integreren na een burn-out. Maar hoe doe je dat? En hoe zorg je ervoor dat je na een paar maanden niet opnieuw moet afhaken? Drie getuigen vertellen hoe zij daarin zijn geslaagd. “Een psycholoog is niets voor mij, dacht ik eerst. Maar dat is natuurlijk onzin.”

Bram (31) switchte van fulltime ambtenaar naar zelfstandig copywriter: “60 uur per week werken, dat hoeft niet meer”
Bram De Brabander is een perfectionist. Toen hij een job aannam met hoge eisen maar zonder veel omkadering, keerde zich dat tegen hem. Zijn redding bleek een switch in zijn carrière én ingesteldheid. “Uitblinken en opklimmen, dat was lang het enige plan. Nu ben ik nog steeds ambitieus, maar niet meer ten koste van mezelf.

“Ik vind mijn werk nog steeds belangrijk”, zegt Bram, sinds twee jaar zelfstandig copywriter, content manager en auteur. “Maar ik kijk er nu helemaal anders naar. Ik heb nog steeds ambitie, maar ik hoef niet per se meer manager te worden met een dure auto voor de deur. Ik doe nu wat ik graag doe, en ik doe het zo goed mogelijk. Maar af en toe sta ik op de rem.”

Eind 2016 werkte Bram als onderwijsdeskundige voor het bestuur van een grote stad. “Op papier een zeer interessante job, maar ik werkte in een kantoor alleen, en kreeg amper steun of feedback. Soms startte ik een project om toch maar iets te doen. Zonder dat ik wist of het een goed idee was. Ik kreeg maar geen grip op de job, en dat vrat aan mij.”

Het begon met vaker thuisblijven, in plaats van op stap gaan tijdens het weekend. “Ik liep voortdurend gestresseerd, en wilde alleen nog rusten.” Gaandeweg groeide de stress en de onzekerheid, de energie zakte weg. “Tot ik vlak na Sinterklaas knapte. Ik voelde me heel erg ziek en raakte amper mijn bed uit.”

Ontslag
Na een halfjaar ‘verplichte’ rust ging Bram praten met zijn werkgever. “Ik had een lijstje bij van aanpassingen die ik wilde. Maar al snel bleek dat niet haalbaar. Dus stelde mijn chef zelf voor om mij te ontslaan. Het lijkt me toch niet echt iets voor jou, zei hij. Toen was dat een enorme klap. Ik twijfelde door die burn-out enorm sowieso al enorm aan mijn capaciteiten.”

Dankzij loopbaanbegeleiding, en gesprekken met verschillende lotgenoten, sijpelde die twijfel langzaam weg. “Die gesprekken hebben me weer perspectief gegeven. Daarna ben ik op zoek gegaan naar iets waarvan ik voelde: dit kan ik goed én wil ik graag doen.”

Perfect
Bram, die ooit ook als eindredacteur werkte op de krant, kwam zo uit bij zijn ‘oude liefde’: schrijven. Hij begon met een blog over zijn burn-out, en eindigde als freelancer. “Ik deed dat om meer controle te krijgen op mijn agenda. Ik werk nu ook vier vijfde. Zodat ik meer tijd heb voor mijn vrienden, maar ook om te reizen, én om gewoon op adem te komen.”

“Ik weet nu ook dat je autonomie nodig hebt als je lange dagen klopt. De vrijheid bijvoorbeeld om tussendoor even boodschappen te kunnen doen. Dat klinkt misschien banaal, maar het maakt een groot verschil, voel ik.”

“Ik kijk nu ook anders naar mijn werk. Het blijft belangrijk, maar komt niet meer op de eerste plaats. Er is meer balans nu. Ik blijf ambitieus én perfectionistisch, maar ik durf nu al eens een opdracht te weigeren.”

Een burn-out heeft een blijvende impact, zegt Bram, die zopas het boek ‘Jong en opgebrand’ uitbracht. “Ik ben nog steeds bang dat het opnieuw gebeurt. En mijn zelfvertrouwen is minder groot dan vroeger. Je job bepaalt een groot deel van je eigenwaarde. Maar intussen besef ik dat ik niet per se 60 uur per week hoef te werken om iemand te zijn.”

Hilde (57) bleef fulltime werken én in dezelfde sector, maar niet meer voor hetzelfde bedrijf: “Een halfuur pauze ’s middags kan veel verschil maken. Soms lukt het me”
Een job waar ze van hield en hele mooie verkoopcijfers. Toch viel accountmanager Hilde Raeymakers eind 2015 uit. Intussen is ze opnieuw fulltime aan de slag, in dezelfde sector. Maar met een werkagenda die niet meer alles overheerst, en met een andere ingesteldheid. “Als werknemer verdien ik respect en vertrouwen.”

“Voor ik bij mijn huidige werkgever begon, heb ik twee dingen duidelijk gemaakt”, zegt Hilde. “Eén: dat ik heel graag veel wilde werken. En twee: dat ik alleen nog hard wilde werken voor mensen die mij respecteren. Als je alle moeite van de wereld doet om succesvol te zijn in je job, maar er is geen appreciatie, dan hou je dat niet vol.”

Hilde kreeg haar eerste ‘knak’ eind 2015. Ze was toen aan de slag als accountmanager voor een bedrijf dat parfum verkocht aan winkeliers en ketens in heel Vlaanderen. Een job die ze graag deed, en waar ze erg goed in was. Maar een mix van perfectionisme, voortdurend onderweg zijn en een overvolle agenda deden haar uitvallen.

“Mijn agenda was als een spelletje Tetris. De nieuwe afspraken bleven maar komen, en ik vond er altijd wel een plaatsje voor. Desnoods in mijn vrije tijd. Ik heb mijn twee kinderen alleen grootgebracht. Hard werken vond ik destijds noodzakelijk om een goed leven te hebben. Jarenlang bleef ik daarna zo doorgaan, ook al wist ik dat ik eigenlijk te veel werkte.”

Voor watjes
In augustus van dat jaar had Hilde aan haar toenmalige werkgever laten weten dat ze het niet meer trok. Ze vroeg hulp, maar kreeg die niet. Haar vraag werd niet serieus genomen. Eind november kwam uiteindelijk de crash. “Toen mijn huisarts het woord “burn-out” liet vallen, weigerde ik dat te geloven. Ik heb het wekenlang ontkend. Een burn-out is voor watjes, vond ik.”

Pas na een paar weken aanvaardde Hilde wat haar arts en psycholoog haar zeiden. “Samen met dat besef kwam een enorme vermoeidheid”, zegt ze. “Ik heb twee, drie maanden een soort winterslaap gehouden. Ik was leeg en had heel veel fysieke klachten. Toen de psycholoog mij vroeg waar ik van genoot of waar ik energie van kreeg, kon ik niets bedenken. Ik ben van nul moeten herbeginnen.”

Hard aangepakt
Na maandenlange rust begon Hilde actief aan haar herstel te werken. Stap voor stap, en met veel geduld. “Ik had een soort totaalaanpak”, zegt ze. “Ik las heel veel over remedies tegen burn-out, ik leerde te gaan wandelen als ontspanning, ik lette op mijn voeding, ik ging naar de psycholoog én ik volgde loopbaanbegeleiding. Langzaam kwam ik terug in het echte leven en keerde mijn vechtlust terug.”

Hilde probeerde het nog even opnieuw bij dezelfde werkgever, met meer ondersteuning. Maar die viel al snel weg. Uiteindelijk diende ze haar ontslag in. “Ik wilde absoluut niet hervallen. En dus ging ik viervijfde aan de slag in een kleiner bedrijf.” Ook daar besloot Hilde echter om op te stappen, omdat er – ondanks duidelijke afspraken – plots tóch werd gevraagd een erg grote regio te coveren. “Toen ik dat wilde weigeren, ben ik heel hard aangepakt en werd zelfs mijn werklust en motivatie in vraag gesteld.”

Opnieuw fulltime

Intussen werkt Hilde opnieuw fulltime bij een ander klein bedrijf. Nog steeds boordevol ambitie. En nog steeds klopt ze veel uren. Een volle werkweek is nooit haar probleem geweest. Een té volle wel. “Ik let er nu beter op. Een halfuur pauze ’s middags elke dag kan heel veel verschil maken. Soms lukt het mij, dikwijls ook niet. Maar ik besef nu toch beter dat ik mijn grenzen moet bewaken en ik ben alert voor te lange werkdagen.”

Wat ook helpt: van haar nieuwe werkgever krijgt Hilde alle vertrouwen. “Er is geloof in mijn kunnen, ik kan mijn werk doen zonder de hele tijd gecontroleerd te worden en ik krijg waardering en respect. Dat helpt enorm. Zonder hoeft het voor mij niet meer. En ik ben nu ook sterk genoeg om dat te zeggen.”

Maarten (36) leerde meer met zichzelf rekening te houden: “Mijn burn-out staat op mijn cv, bij: ‘belangrijkste levenservaring’”
Een burn-out wordt vaak nog aanzien als een teken van zwakte, en dus zijn er mensen die er liever over zwijgen bij het zoeken naar een nieuwe job. Maarten Decock uit Gent deed dat niet. “Mijn burn-out staat zelfs op mijn cv. Het is geen zwakte. Het is een troef.”

“Ik ben een open boek”, zegt Maarten. “En dus wilde ik dat mijn nieuwe werkgever wist wie hij in huis zou halen. Bovendien zie ik een burn-out niet als een zwakte. Het was een hele moeilijke periode, maar ik ben erdoor geraakt, en nu ken ik mezelf veel beter dan voorheen. Ik weet beter dan ooit waar ik sta. Voor een werkgever lijkt me dat net een troef.”

Jarenlang was Maarten manager bij een kantoor in Gent. Hij begeleidde bands als School is Cool en Compact Disk Dummies. Jonge rock- en popgoden dus, die nog aan het begin van hun carrière stonden. En dus – net als hun manager – hard moesten knokken.

“De klap is bij mij gekomen na een simpel telefoontje van het werk op een zaterdagavond”, zegt Maarten. “Dat was de druppel, ik moest echt gekalmeerd worden. Een dag later zat ik te huilen op de fiets, met mijn twee kindjes achter in de kar. We waren op de terugweg van wat normaal een leuke gezinsactiviteit had moeten zijn. Mijn omgeving had me al een paar keer gewaarschuwd dat ik gas terug moest nemen, maar pas dat weekend wist ik zelf: dit is niet meer normaal.”

Er was het harde werk, maar voor Maarten is dat niet de essentie van waar het fout liep. “Ik heb te veel gewerkt, en ik kreeg wellicht te weinig waardering”, zegt Maarten. “Maar toch zie ik die job maar als een heel klein deel van mijn burn-out. Ik heb vooral te lang te veel dingen gedaan zonder met mezelf rekening te houden. Ik wilde aan alle mogelijke verwachtingen voldoen. Die van mezelf, maar ook die van anderen. Daardoor negeerde ik mijn eigen grenzen. In essentie is dat mijn eigen keuze geweest.”

Hoge lat
Dus werkte de jonge vader tijdens zijn maanden thuis vooral heel hard aan zichzelf. Onder meer met de hulp van een psycholoog. “Niets voor mij, dacht ik eerst. Maar dat is natuurlijk onzin. Een burn-out is iets wat je overkomt, niemand is er immuun voor. Om eruit te raken, kan de neutrale blik van een professional helpen. Een psycholoog helpt je om tot inzichten te komen over jezelf en wat je nodig hebt. Dat is zeer confronterend, maar wel nodig.”

Intussen werkt hij als projectleider bij een bureau dat de visuele communicatie van bedrijven verzorgt. “Ik leg de lat nog steeds hoog”, zegt hij. “Maar niet meer té hoog. ‘Goed’ is nu ‘goed genoeg’. En niet meer ‘goed, maar kan beter’.”

Ook buiten het werk is dat nu zo. “Ik zal altijd iemand zijn die zichzelf doelen stelt. Ook als ik ga joggen. Maar ik heb meer grenzen nu. Ik weet nu dat een marathon onder de drie uur niet haalbaar is. Dus streef ik daar ook niet meer naar.”

“Ik durf ook veel vaker ‘nee’ te zeggen. Mijn werkagenda kan niet meer altijd boven mijn privé-agenda staan. Vroeger had ik mij nochtans driedubbel geplooid om toch maar bij elke vergadering te zijn. Omdat ik dacht dat het moest. Omdat ik dacht dat het zonder mij niet zou lukken. Ook al was dat misschien niet zo. Niemand wil vervangbaar zijn, maar in essentie zijn we het allemaal. Ik kan nu veel beter relativeren. Alles in het juiste perspectief zetten. Dat maakt het leven makkelijker.”

Lees alle artikels over burn-out en werkdruk op www.nieuwsblad.be/burn-out

Gebruikersavatar
Roy Orbison
Icoon
Icoon
Berichten: 35856
Lid geworden op: 24 jan 2016, 10:25

Re: Kill the paywall

Bericht door Roy Orbison »


sney
Kapitein
Kapitein
Berichten: 17990
Lid geworden op: 20 jan 2016, 14:45

Re: Kill the paywall

Bericht door sney »

Dat vind jij wel een pittig vrouwtje, hé Roy.

Gebruikersavatar
Sjonnie
Beloftespeler
Beloftespeler
Berichten: 406
Lid geworden op: 24 nov 2016, 11:04

Re: Kill the paywall

Bericht door Sjonnie »


Gebruikersavatar
Roy Orbison
Icoon
Icoon
Berichten: 35856
Lid geworden op: 24 jan 2016, 10:25

Re: Kill the paywall

Bericht door Roy Orbison »

sney schreef:
10 nov 2019, 12:07
Dat vind jij wel een pittig vrouwtje, hé Roy.
Heerlijk ja, windt me echt op zo'n assertieve vrouwen

sney
Kapitein
Kapitein
Berichten: 17990
Lid geworden op: 20 jan 2016, 14:45

Re: Kill the paywall

Bericht door sney »

Roy Orbison schreef:
10 nov 2019, 12:45
sney schreef:
10 nov 2019, 12:07
Dat vind jij wel een pittig vrouwtje, hé Roy.
Heerlijk ja, windt me echt op zo'n assertieve vrouwen
Straalt wel iets uit, ja, daar kan ik je in volgen. Hoewel het helemaal geen knappe is op zich.
Staat ook wel scherp ;)

Gebruikersavatar
il borso bianco
Publiekslieveling
Publiekslieveling
Berichten: 5904
Lid geworden op: 20 jan 2016, 13:49

Re: Kill the paywall

Bericht door il borso bianco »


Gebruikersavatar
Hans Supermans
Kapitein
Kapitein
Berichten: 17454
Lid geworden op: 27 sep 2017, 17:00

Re: Kill the paywall

Bericht door Hans Supermans »


Gebruikersavatar
il borso bianco
Publiekslieveling
Publiekslieveling
Berichten: 5904
Lid geworden op: 20 jan 2016, 13:49

Re: Kill the paywall

Bericht door il borso bianco »

Hans Supermans schreef:
11 nov 2019, 12:14
il borso bianco schreef:
11 nov 2019, 12:11
Kan iemand deze posten a.u.b.?

https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20191111_04709889
https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20191111_04709889

Voila, makker.
:mrgreen:

Gebruikersavatar
Hans Supermans
Kapitein
Kapitein
Berichten: 17454
Lid geworden op: 27 sep 2017, 17:00

Re: Kill the paywall

Bericht door Hans Supermans »

il borso bianco schreef:
11 nov 2019, 12:19
Hans Supermans schreef:
11 nov 2019, 12:14
il borso bianco schreef:
11 nov 2019, 12:11
Kan iemand deze posten a.u.b.?

https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20191111_04709889
https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20191111_04709889

Voila, makker.
:mrgreen:
Was best een dick move. Daarom dat ik twijfelde om het uit te voeren. :oops:

Gebruikersavatar
Freethielsupporter
W-Beveren
Berichten: 12774
Lid geworden op: 27 mei 2016, 17:48

Re: Kill the paywall

Bericht door Freethielsupporter »

il borso bianco schreef:
11 nov 2019, 12:11
Kan iemand deze posten a.u.b.?

https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20191111_04709889
Onze huisanalist Gert Verheyen is streng voor KV Kortrijk: “Elke week gaat er iemand anders in de fout”



Onze huisanalist Gert Verheyen overschouwt de winnaars en verliezers van de speeldag. Hij is streng voor KV Kortrijk en Aleix Garcia, heeft lof voor Michael Ngadeu en zag eindelijk weer het oude Antwerp.

Voetbal is een spel waarin je fouten moet vermijden. Op dat vlak is KV Kortrijk heel slecht bezig. En het is elke week iemand anders die de mist ingaat. Yves Vanderhaeghe had Hines-Ike geslachtofferd na zijn strafschopovertreding tegen Club Brugge maar tegen Waasland-Beveren stapte Kovacevic bij het eerste doelpunt verkeerd uit. De tweede tegengoal kwam er na een kettingreactie van fouten. Omdat De Sart zijn werk niet deed en Schryvers uit zijn rug liet vertrekken, koos Golubovic voor Schryvers en kwam Koita zo helemaal vrij te staan. Positionele foute, technische fouten maar ook dekkingsfouten: Kortrijk zondigt er te veel tegen. Bovendien kregen ze tegen Waasland-Beveren al hun zevende strafschop tegen, op vijftien wedstrijden. Dat is overdreven veel. Zo kan je nooit winnen. Eigenlijk is het vreemd want vorig seizoen was Kortrijk achterin heel stabiel. Op Azouni na, die toen wel als rechtsback wilde spelen, is de rest van de defensie dezelfde. En dan toch al die tegengoals en telkens door toedoen van iemand anders. Als Yves Vanderhaeghe de schuldige ernaast wil zetten, houdt hij niemand meer over.

Daarom zit Aleix Garcia bij Moeskroen


Door vier knappe goals én door zijn prestaties vroeg je je begin dit seizoen af hoe Aleix Garcia, vorig jaar door Manchester City uitgeleend aan het Spaanse Girona, in hemelsnaam bij Moeskroen terecht was gekomen. Hij liet zien dat hij talent had en een goeie spelmaker was. Zaterdag werd hij tegen KV Oostende bij de rust vervangen omdat hij weer geen bal raakte. Waardoor je snapt waarom hij na dat seizoen bij Girona door geen enkele Spaanse eersteklasser werd opgepikt. Goals maakt hij eigenlijk nooit, dus wat hij aanvankelijk liet zien, was wellicht boven zijn gemiddelde. Maar het is zeker een gedeelde verantwoordelijkheid. Hij wordt tegenwoordig op links gezet door Bernd Hollerbach, maar van die kant moet hij echt weg. Aleix Garcia is geen linksbuiten, hij is een centrale speler.

Ngadeu maakt Gent stabieler

Bij AA Gent gaat logischerwijze veel aandacht naar de drie spitsen. Maar minder tegengoals en een stabielere verdediging was na vorig seizoen ook een aandachtspunt. Zondag in Genk moest er wel verdedigd worden want Genk had wel wat mogelijkheden, vooral voor de rust. Daarbij stond centrale verdediger Ngadeu weer stevig op zijn benen. Hij zat overal tussen, won zijn duels, vooral tegen Onuachu en Samatta. Hij was eerst in duels over de grond én in de lucht, koos goed positie in de zestien en kopte heel wat voorzetten weg, had een stevige tackle in huis, anticipeerde goed en hij bracht rust aan de bal. Zijn inspelen was tot nu toe een werkpunt, mede omdat hij links in het centrum van de verdediging staat en daar als rechtsvoetige last van heeft. Maar tegen Genk waren zijn verticale passes over de grond uitstekend en opende hij zelfs op de linksachter, met zijn linkervoet. Vorig seizoen had AA Gent gemiddeld anderhalve tegengoal per wedstrijd in de reguliere competitie, nu zit het aan iets meer dan 1 tegentreffer per match. Dat is toch een flinke vooruitgang.

Daar is het oude Antwerp weer

Antwerp won van Club Brugge omdat het terugviel op zijn oude succesformule: grinta, over-mijn-lijkmentaliteit, het onder de huid kruipen van een tegenstander. Vervelend doen dus. Dat schonk hen de extra procenten om te winnen. Met natuurlijk the usual suspects die hun métier lieten spreken: Mbokani die de strafschop versierde, Lamkel Zé met zijn inspanning voor het tweede doelpunt. Het verschil met de laatste weken was ook dat er nu wel druk op de bal kwam van de voorste spelers én dat Antwerp niet overdreven diep inzakte. Club kreeg wel mogelijkheden maar Antwerp stond niet voor de eigen zestien. Voor de eerste keer dit seizoen maakt het zo een 1-0-achterstand goed, iets wat Antwerp vorig seizoen ook slechts een keer lukte. Het bezoek van Club Brugge werkt altijd als een rode lap waardoor die oude waarden vanzelf opborrelen. Het speelt natuurlijk niet elke week tegen Club maar dit toont ook dat je nooit mag weggooien wat je sterk maakt. Dit was niet great old Antwerp, maar good old Antwerp.

Gebruikersavatar
Knopfler
Icoon
Icoon
Berichten: 37569
Lid geworden op: 20 jan 2016, 07:13

Re: Kill the paywall

Bericht door Knopfler »


elconejito7
Beloftespeler
Beloftespeler
Berichten: 354
Lid geworden op: 24 mei 2019, 14:14

Re: Kill the paywall

Bericht door elconejito7 »

Hopelijk ergens een Limburger die hier aan kan? :D

https://www.hbvl.be/cnt/dmf20191018_046 ... -het-begin

Gebruikersavatar
Linkert
Sterkhouder
Sterkhouder
Berichten: 3566
Lid geworden op: 20 jan 2016, 12:29

Re: Kill the paywall

Bericht door Linkert »

elconejito7 schreef:
13 nov 2019, 12:14
Hopelijk ergens een Limburger die hier aan kan? :D

https://www.hbvl.be/cnt/dmf20191018_046 ... -het-begin

Gebruikersavatar
Roy Orbison
Icoon
Icoon
Berichten: 35856
Lid geworden op: 24 jan 2016, 10:25

Re: Kill the paywall

Bericht door Roy Orbison »

Artikel hnb over undercover in bol.com aub

Gebruikersavatar
Freethielsupporter
W-Beveren
Berichten: 12774
Lid geworden op: 27 mei 2016, 17:48

Re: Kill the paywall

Bericht door Freethielsupporter »

Roy Orbison schreef:
13 nov 2019, 20:27
Artikel hnb over undercover in bol.com aub

Deze journalist ging vijf weken undercover bij Bol.com en kwam terug met een pak ranzige verhalen


Over enkele weken stapelen de wit-blauwe Bol.com-dozen zich weer op, in aanloop naar Sinterklaas en de feestdagen. Honderdduizenden pakketjes vliegen dan dagelijks de distributiecentra uit. De Nederlandse journalist Jeroen van Bergeijk ging vijf weken undercover in het kloppend hart van Bol.com, en kwam terug met ranzige verhalen over teruggezonden pakjes, hoge werkdruk en de sfeer bij arbeidsmigranten. “Het was haast een soort apartheid.”

“Vóór 23.59 uur besteld, morgen in huis.” Hoe Bol.com het klaarspeelt is voor velen een raadsel. De distributiecentra van webwinkels zijn even geheimzinnig als efficiënt.

Gruwelverhalen over de Amerikaanse en Britse magazijnen van Amazon doen weinig goeds vermoeden. Dus ging auteur Jeroen van Bergeijk undercover bij een distributiecentrum van Bol.com in het Nederlandse Waalwijk.

Hij ondervond meteen de strikte regels binnen het bedrijf. Van Bergeijk moet een zwart T-shirt aan en persoonlijke spullen gaan in een kluisje. Gsm, ringen en horloges: niets is toegelaten dat Bol.com zelf verkoopt. Dat is dus nagenoeg alles. De meegenomen lunch moet in een doorzichtig zakje en een portefeuille mag wel, mits er geen condooms inzitten. Want ook die kan u online bestellen.

Gebruikte seksspeeltjes


Het raamloze gebouw is zo’n acht voetbalvelden groot. Het bestaat uit meerdere verdiepingen van lage, donkere gangen waar het tl-licht aanfloept als iemand binnenloopt. ‘Orderpickers’ lopen er kriskras door elkaar. Met een boodschappenmandje en barcodescanner zoeken ze naar de bestellingen. In de schijnbaar eindeloze schappen flitst werkelijk alles voorbij: stofzuigers, blikken Whiskas, Lego, wandklokken, airfryers. Noem maar op.

Van Bergeijk begon zelf op de afdeling Retouren. Daar stromen op een rolband de teruggestuurde pakjes binnen, zo’n 10.000 per dag. Die moest hij controleren op hun inhoud. Alles prima? Dan mag het opnieuw naar de webwinkel. Afgeschreven producten – en dat zijn de meeste – gaan naar een opkoper.

“Goed voor je mensbeeld is dat werk niet. Ik snap niet hoe iemand het in zijn of haar hoofd haalt om een stofzuiger te bestellen, te gebruiken en na een maand terug te sturen met de boodschap dat die niet past in de woonkamer”, vertelt Van Bergeijk. “Promoties zagen we ook vaak terugkomen. De airfryer in aanbieding werd twee weken later massaal teruggestuurd.”

Over de werksfeer klaagt de journalist niet. Verhalen als bij Amazon, dat werknemers zou uitpersen in nauwelijks menswaardige omstandigheden, zijn er niet. “Retouren was zelfs best een plezierige omgeving. Alles verloopt vriendelijk, pauzetijden worden gerespecteerd en je mag ook gewoon naar de wc.” Het werk is wel smerig. In zijn boek staan enkele gore verhalen die op de afdeling de ronde doen, bijvoorbeeld over niet gezuiverde seksspeeltjes.

Allemaal slapen in vakantiepark

Op Retouren werken voornamelijk Nederlanders, omdat je de taal moet beheersen. De orderpickers zijn veelal buitenlandse werkkrachten. “Na mijn overplaatsing veranderde de sfeer. In de gangen ben je continu bezig. Mensen lopen daar zo’n 20 à 25 kilometer per dag pakjes te verzamelen. Lijsten hingen op met je ratio per minuut. Het streefdoel is drie pakjes. Ik haalde hoogstens 1,4.”

Aan het einde van de shift moet het personeel door een bodyscanner, een soort douchecabine om diefstal tegen te gaan. “Soms was het een kwartier aanschuiven vooraleer je in de buitenlucht stond”, zegt Van Bergeijk, die daarna niet gewoon naar huis ging, maar naar een aftands vakantiepark nabij de Efteling. Het is de plek waar veel arbeidsmigranten verblijven.

“Ik vond het schokkend om te realiseren dat er een soort parallelle wereld bestaat. Arbeidsmigranten werken en wonen op plaatsen waar Nederlanders dat niet willen. Ze hebben hun eigen winkels en kerk. Het is haast een soort apartheid”, zegt Van Bergeijk.

Voor 10 euro bruto per uur, 80 cent boven het Nederlandse minimumloon, worden voornamelijk Oost-Europeanen door uitzendbureaus lekker gemaakt om te verhuizen. Over de rol van die bureaus heeft Van Bergeijk geen goed woord. “Sommige beloven een vast contract, maar in werkelijkheid is de flexibiliteit doorgeschoten. Je weet pas op vrijdag, soms zaterdag, hoeveel uur je volgende week moet doen. Soms zijn dat er 40, dan weer veel minder.”

Na anderhalf jaar verliezen heel wat buitenlanders hun werk. Een vast contract is dan verplicht, maar weinigen krijgen het. Omdat uitzendbureaus vaak ook de woonst regelen, betekent het verlies van werk ook verlies van verblijf. Die complete afhankelijkheid van het bureau vindt Van Bergeijk problematisch. “Iedereen schuift de verantwoordelijkheid af. Waarom zich om hen bekommeren als ze toch niet blijven?”

“Geen Bol.com-basher”

Of hij na zijn vijf weken undercover nog weleens iets bestelt bij een webshop? Het is een vraag die Van Bergeijk wel vaker krijgt. Het antwoord is ja, en ook bij Bol.com. “Mensen mogen dat zeker ook blijven doen. Maar ik wil met mijn boek wel een soort bewustzijn creëren. Dat je weet wat er allemaal schuilgaat achter het anonieme pand. Maar de oplossing ligt niet bij de individuele consument. Wel bij Bol.”

Jeroen van Bergeijk, ‘Binnen bij bol.com: undercover bij de winkel van ons allemaal’, Querido Fosfor, 15 euro.

Reactie Bol.com: “We hebben niets te verbergen”


Bol.com licht toe dat het pand waarin de journalist werkte geen pand is van Bol.com zelf, wel van partner Ingram Micro dat voor de webshop pakketten verwerkt. Bol.com heeft nog een eigen distributiecentrum in Waalwijk dat onlangs gebouwd werd. “Het nieuwe pand heeft voldoende natuurlijk licht, open werkruimtes en een continue toevoer van frisse lucht. Dat betekent niet dat het andere pand slecht is, maar het is wel jaren geleden volgens andere standaarden gebouwd”, zegt een woordvoerder van Bol.com, die beklemtoont dat het bedrijf “niets te verbergen heeft”.

Over arbeidsmigranten zegt de woordvoerder dat in de eigen buurt onvoldoende medewerkers worden gevonden. “Daarom zoeken we soms in andere delen van Europa. Zij werken hier volgens de Nederlandse voorwaarden. De huisvesting is niet onze eerste verantwoordelijkheid, dat gaat via uitzendbureaus. Maar we kennen het aandachtspunt en blijven betrokken.”

Gebruikersavatar
John
Icoon
Icoon
Berichten: 30069
Lid geworden op: 15 mar 2016, 17:14

Re: Kill the paywall

Bericht door John »